leczenie narkomanii-poznań ośrodek terapii Amalfi

Leczenie narkomanii w Ośrodku Amalfi

Zagubienie kontroli nad rzeczywistością, stopniowa degradacja zarówno fizyczna, jak i psychiczna, a także panika i strach – te symptomy jednoznacznie wskazują, że zabawa z narkotykami już dawno przekształciła się w koszmar uzależnienia. Często jest to ostatni moment, aby dokonać zmiany i odzyskać kontrolę nad swoim życiem. Zdobądź wiedzę na temat narkomanii, naucz się rozpoznawać oznaki uzależnienia, dowiedz się więcej o krótko- i długoterminowych skutkach zażywania narkotyków, przyczynach i symptomach ich stosowania oraz przede wszystkim o metodach leczenia tego uzależnienia, dostępnych rodzajach terapii i sposobach wsparcia osób uzależnionych. Sprawdź również, kiedy możliwe jest leczenie przymusowe. Nasze Centrum Terapii Uzależnień Amalfi w Poznaniu oferuje kompleksowe podejście do leczenia narkomanii, zapewniając wsparcie zarówno osobom uzależnionym, jak i ich bliskim w walce z współuzależnieniem.

Narkomania

Narkomania, znana również jako uzależnienie od substancji psychoaktywnych, to stan, w którym organizm zaczyna zależeć od wprowadzania do układu nerwowego różnych chemicznych substancji, które wpływają na jego funkcjonowanie. Objawia się to m.in. występowaniem tzw. głodu narkotykowego, czyli nieodpartego, intensywnego pragnienia zażywania narkotyków. Taki stan może prowadzić do poważnego uszczerbku na zdrowiu, a nawet śmierci w wyniku długotrwałego wyniszczenia organizmu.

Jeśli masz jakiekolwiek pytania lub potrzebujesz więcej informacji na temat leczenia narkomanii, nasz Ośrodek Terapii Uzależnień Amalfi oferuje profesjonalną pomoc i wsparcie. Zapraszamy do kontaktu, aby dowiedzieć się więcej o dostępnych metodach terapii i wsparciu dla osób uzależnionych i ich bliskich.

Najpopularniejsze narkotyki — podział

Do najpopularniejszych narkotyków zalicza się w Polsce marihuanę, heroinę, kokainę, LSD i amfetaminę.

  • Marihuana – to narkotyk, który zazwyczaj spożywa się poprzez palenie w skrętach lub za pomocą szklanych lufek. W formie suszonych kwiatostanów i liści konopi, marihuana posiada zastosowania zarówno rekreacyjne, jak i medyczne, choć jej status prawny różni się w zależności od kraju. W Polsce, podobnie jak w wielu innych państwach, marihuana jest substancją nielegalną. Marihuana wywiera wpływ na centralny układ nerwowy, wywołując efekty zarówno relaksacyjne, jak i stymulujące. Może wpływać na zwiększenie apetytu, zmianę percepcji oraz uczucie euforii.
  • Heroina – pochodna morfiny, zaliczana do narkotyków półsyntetycznych. Zażywana jest najczęściej dożylnie, donosowo – w postaci tabaczki lub oparów, po jej podgrzaniu. Heroina jest uznawana za jeden z najbardziej szkodliwych narkotyków ze względu na wysoki potencjał uzależnienia oraz negatywny wpływ na zdrowie fizyczne i psychiczne. Działa pobudzająco i uodparnia na ból.
  • Kokaina – to silnie uzależniający narkotyk naturalny, uzyskiwany z liści koki, występujący głównie w postaci białego, krystalicznego proszku. Jest powszechnie stosowana donosowo poprzez inhalację tzw. „ścieżek”, ale również zażywana jest w formie zastrzyków lub palona za pomocą specjalnej fajki, zwaną crackiem, który jest szybciej działającą formą kokainy. Wywołuje między innymi objawy urojeniowe przypominające symptomy schizofrenii.
  • LSD – inaczej kwas, wywołuje halucynacje wzrokowe, słuchowe i dotykowe, przyjmowany w postaci znaczków (papierków nasączonych substancją), cukru w kostkach, doustnie lub pod powiekę oka. Ze względu na głęboki wpływ na psychikę, LSD może wywołać nieprzewidywalne reakcje, w tym stany lękowe, panikę oraz długotrwałe zmiany w funkcjonowaniu psychicznym, znane jako zaburzenia percepcji po halucynogenach (HPPD).
  • Amfetamina – często określana mianem „Speed”, pojawia się w różnych formach, takich jak proszek o barwie od bieli do czerwieni ceglastej, białe tabletki lub przezroczyste kryształy. Sposoby jej zażywania to połykanie, iniekcje lub inhalacja dymu. To narkotyk, który wykazuje mocne działanie stymulujące i energetyzujące.

Omawiając najbardziej rozpowszechnione narkotyki, często stosuje się podział na tzw. narkotyki miękkie i twarde. Ta klasyfikacja jest powszechnie używana do różnicowania substancji ze względu na ich potencjalną szkodliwość oraz ryzyko uzależnienia.

  1. Narkotyki twarde – inaczej silnie i łatwo uzależniające, na przykład kokaina i heroina.
  2. Narkotyki miękkie – substancje, które uzależniają w mniejszym stopniu, takie jak marihuana, haszysz, grzyby halucynogenne.

Wspomniany podział na narkotyki miękkie i twarde bywa kwestionowany, ponieważ każda substancja psychoaktywna może prowadzić do uzależnienia. Dlatego bardziej precyzyjnym sposobem klasyfikacji narkotyków może być ich grupowanie według mechanizmu działania na organizm.

  • Substancje psychodeliczne – grupa substancji wpływających na ośrodkowy układ nerwowy poprzez wywoływanie znaczących zmian w percepcji, myśleniu i uczuciach. Przykładem jest tutaj LSD.
  • Stymulanty – kategoria narkotyków, które aktywują działanie ośrodkowego układu nerwowego, zwiększając czujność i aktywność. Do tej grupy należą między innymi amfetamina i kokaina.
  • Depresanty – narkotyki, które spowalniają funkcjonowanie układu nerwowego. W tej kategorii znajdują się opioidy takie jak opium czy heroina.
  • Konopie indyjskie – reprezentowane głównie przez marihuanę, mogą wykazywać zróżnicowane efekty działania, od pobudzenia, przez działanie relaksujące, po zaburzenia percepcji, w zależności od kontekstu ich użycia i indywidualnych reakcji użytkownika.

Wreszcie narkotyki dzieli się też na substancje naturalne i syntetyczne.

  • Narkotyki syntetyczne – to substancje chemiczne tworzone przez człowieka w laboratoriach, które nie występują naturalnie w środowisku. Przykłady takich narkotyków to metamfetamina, LSD oraz ecstasy, znane z intensywnego działania stymulującego lub halucynogennego.
  • Narkotyki naturalne – są to substancje pozyskiwane bezpośrednio z roślin, takich jak słoma makowa (skąd uzyskuje się opium i heroinę), konopie indyjskie (źródło marihuany i haszyszu) czy liście koki, z których wytwarza się kokainę. Mimo swojego naturalnego pochodzenia, narkotyki te mogą być równie szkodliwe jak syntetyczne, prowadząc do poważnych problemów zdrowotnych oraz uzależnienia.

Fazy uzależnienia od narkotyków

Narkomania jest chorobą rozwijającą się postępowo. Wyróżnia się 4 fazy uzależnienia od narkotyków

Proces zażywania narkotyków często przebiega w kilku etapach, z których każdy charakteryzuje się różnymi zachowaniami i stopniem zaangażowania w używanie substancji:

  1. Faza inicjacyjna – zaczyna się w momencie pierwszego kontaktu z narkotykiem. Osoba może eksperymentować z ciekawości lub pod wpływem grupy.
  2. Faza eksperymentalna – w tym etapie osoba bada różne substancje, poznaje ich efekty i reakcje swojego ciała i umysłu na narkotyki. Nie ma jeszcze uzależnienia fizycznego, ale mogą pojawić się pierwsze fizyczne i psychologiczne skutki zażywania. Faza ta może, lecz nie musi, prowadzić do kolejnych etapów intensywniejszego używania.
  3. Faza używania i nadużywania – charakteryzuje się ona bardziej regularnym i intensywnym zażywaniem narkotyków. Osoba może zacząć wykazywać niepokojące zmiany w zachowaniu, takie jak agresja, kłopoty finansowe, alienacja społeczna, utrata zainteresowania hobby czy zaniedbanie higieny osobistej. W tym okresie zdarza się również przedawkowanie.
  4. Faza uzależnienia – w tym etapie osoba doświadcza głodu narkotykowego i silnych objawów odstawienia, gdy próbuje przerwać używanie. Używanie narkotyków staje się kompulsywne, dominujące w życiu osoby uzależnionej, co często prowadzi do problemów prawnych, zdrowotnych, a także społecznych i zawodowych. Uzależnienie wpływa na całe życie osoby, wywołując częste kłamstwa, paranoję oraz obniżenie samooceny.

Rozpoznanie tych faz jest kluczowe dla wczesnej interwencji i zapobiegania przejścia do bardziej zaawansowanych stadiów uzależnienia. W Ośrodku Terapii Uzależnień Amalfi oferujemy wsparcie na każdym z tych etapów, dostarczając zindywidualizowane podejście terapeutyczne mające na celu pomoc osobom w odzyskaniu kontroli nad swoim życiem.
Inicjacja narkotykowa nie zawsze prowadzi do rozwinięcia się uzależnienia, a doświadczenia z narkotykami mogą ograniczyć się tylko do fazy eksperymentalnej. Wielu jednak przecenia swoją zdolność do kontrolowania spożywania substancji, co może niepostrzeżenie prowadzić do przekroczenia cienkiej linii dzielącej eksperymentowanie od uzależnienia, skutkując w konieczności podjęcia leczenia odwykowego. Dlatego kluczowe jest, aby już przy pierwszych sygnałach zażywania narkotyków przez bliską osobę, podjąć odpowiednie działania prewencyjne. Najbezpieczniejszym podejściem jest unikanie jakiejkolwiek ekspozycji na narkotyki.

Objawy uzależnienia, czyli jak rozpoznać narkomana?

W niniejszej części omawiamy objawy charakterystyczne dla długotrwałego, uzależniającego wpływu narkotyków na organizm, z uwzględnieniem poszczególnych rodzajów substancji. Objawy uzależnienia od narkotyków nie są tożsame z objawami okazjonalnego stosowania tych substancji. Efekty krótkotrwałe zażywania narkotyków przedstawiamy w kolejnej sekcji (Objawy zażywania narkotyków).

Rozpoznawanie objawów uzależnienia od narkotyków jest kluczowe dla wczesnej interwencji i pomocy osobie dotkniętej tym problemem. Oto kilka najczęstszych sygnałów, które mogą wskazywać na to, że ktoś może być uzależniony od narkotyków:

  1. Zmiany w zachowaniu:
    • Wycofanie się z życia społecznego, zaniedbywanie relacji z rodziną i przyjaciółmi.
    • Zmiana grupy znajomych, często na taką, która również używa substancji psychoaktywnych.
    • Agresywne lub impulsywne zachowanie, nietypowe dla danej osoby.
  2. Zmiany fizyczne:
    • Niezwykła utrata wagi lub zmiana apetytu.
    • Zaniedbanie osobistej higieny.
    • Widoczne problemy ze zdrowiem, takie jak problemy z oddychaniem, kaszel, infekcje skóry.
    • Zmęczenie, bladość, czerwone lub zapadnięte oczy.
  3. Problemy psychiczne:
    • Paranoja, lęki, nadmierne podejrzliwość.
    • Trudności z koncentracją lub pamięcią.
    • Wyraźne i nagłe zmiany nastroju.
    • Objawy depresji lub ogólnego zniechęcenia.
  4. Zmiany w codziennym funkcjonowaniu:
    • Problemy w pracy lub w szkole, takie jak spadek wydajności, frekwencja.
    • Nieodpowiedzialne zachowanie, takie jak prowadzenie pojazdów pod wpływem narkotyków.
    • Problemy finansowe, które mogą obejmować brak pieniędzy mimo stałego dochodu.
  5. Zachowania związane z uzależnieniem:
    • Ukrywanie narkotyków lub parafernalii związanej z ich zażywaniem.
    • Kłamstwa dotyczące swojego położenia i działań.
    • Częste „znikanie” bez wyjaśnień.
  6. Objawy odstawienia:
    • Osoba staje się drażliwa, niepokojąca się, gdy nie ma dostępu do narkotyku.
    • Objawy fizyczne takie jak drżenie, poty, bóle mięśniowe, mdłości.

Jeżeli zauważysz kilka z tych objawów u siebie lub kogoś bliskiego, ważne jest, aby nie zwlekać z działaniem. Skontaktowanie się z profesjonalistą lub ośrodkiem specjalizującym się w leczeniu uzależnień, takim jak Ośrodek Terapii Uzależnień Amalfi, jest kluczowym krokiem w kierunku zdrowienia. Pomoc specjalistyczna może zaoferować odpowiednie wsparcie i zasoby niezbędne do przezwyciężenia uzależnienia.

Poniżej wymieniamy charakterystyczne objawy uzależnienia od najpopularniejszych narkotyków, takich jak kokaina, heroina, marihuana czy amfetamina, a także od innych substancji uzależniających, w tym dopalaczy.

Objawy uzależnienia od kokainy:

  • stany lękowe i depresyjne;
  • halucynacje i manie prześladowcze;
  • wytrzeszcz oczu.
  • chroniczne problemy ze snem;

Objawy uzależnienia od heroiny:

  • stany lękowe i depresyjne;
  • trudności z koncentracją i wysławianiem się;
  • problemy skórne: bladość, wypryski ropne;
  • brak woli, motywacji, ambicji;
  • spadek masy ciała;
  • obniżenie popędu seksualnego.
  • wypadanie włosów;

Uzależnienie od amfetaminy – objawy:

  • nadpobudliwość, rozdrażnienie;
  • zwiększona potliwość i zmieniona, wstrętna woń potu;
  • niepokój i stany lękowe;
  • zaburzenia snu;
  • rozregulowanie układu pokarmowego, spadek apetytu, biegunki, a w konsekwencji wychudzenie;
  • bóle w klatce piersiowej i zmiany rytmu serca;
  • krwawienia z nosa;zaburzenia wzroku i słuchu.
  • psychoza amfetaminowa;
  • przewlekły katar;

Objawy uzależnienia od substancji wziewnych:

  • trudności z poprawna oceną rzeczywistości;
  • zmiany nastroju od euforii po niepokój i apatię;
  • nadmierna senność;
  • utrata apetytu, wychudzenie;
  • zaburzenia pamięci i koncentracji;
  • spowolniony refleks;
  • bóle głowy i mięśni.

Objawy uzależnienia od marihuany:

  • dystansowanie się od otoczenia, niechęć rozmawiania i trudności z porozumiewaniem się, wycofanie społeczne;
  • przewlekły suchy kaszel, infekcje krtani i oskrzeli;
  • zobojętnienie, apatia;
  • zaburzenia rytmu snu;
  • niemożność realizowania założonych czynności od początku do końca;
  • myślenie magiczne, nielogiczne;
  • objawy psychotyczne (omamy, halucynacje, napady lęku, zaburzenia percepcji);
  • zaburzenia koordynacji, spowolnienie reakcji;
  • trudności w uczeniu się;
  • problemy z pamięcią i koncentracją;
  • zaburzenia układu oddechowego i serca;
  • zapaści;
  • ataki agresji.

Objawy uzależnienia od LSD i substancji halucynogennych:

  • stany lękowe,
  • przerażające urojenia;
  • ataki paniki;
  • wzrost ciśnienia i rytmu bicia serca;
  • sztywność lub słabość w mięśniach, drżenie.
  • ślinotok i wymioty;

Objawy uzależnienia od dopalaczy:

  • objawy abstynencyjne, w tym delirium;
  • brązowienie skóry;
  • depresja, wyczerpanie organizmu;
  • biegunki i wymioty;
  • śpiączka;
  • zaburzenia pracy układu oddechowego.
  • urojenia;

Efekty zażywania narkotyków – skutki krótkotrwałe

Krótkotrwałe skutki przyjmowania narkotyków mogą być różnorodne i zależne od rodzaju substancji. Jeśli zaobserwujesz którekolwiek z tych objawów u swojego dziecka lub kogoś bliskiego, jest to poważny sygnał ostrzegawczy wskazujący na możliwość zażywania narkotyków. W takiej sytuacji zalecane jest skonsultowanie się z profesjonalistą w dziedzinie leczenia uzależnień lub bezpośredni kontakt z ośrodkiem specjalistycznym, który oferuje wsparcie i pomoc w radzeniu sobie z problemem narkotykowym.

Poniżej przedstawiamy typowe efekty dla najpopularniejszych narkotyków:

Przyczyny uzależnień

Najbardziej narażone na uzależnienie od narkotyków są zazwyczaj osoby w wieku dojrzewania i młodzi dorośli, chociaż problem ten może dotyczyć każdego, bez względu na wiek. Młodzi ludzie często padają ofiarą narkomanii z powodu ich skłonności do eksplorowania nowych doświadczeń, buntu przeciwko normom oraz pragnienia akceptacji w grupie rówieśniczej. Dodatkowo, brak umiejętności radzenia sobie z problemami życiowymi i emocjonalnymi również przyczynia się do ryzyka rozwoju uzależnienia.

Najpoważniejsze skutki zażywania narkotyków

Zażywanie narkotyków na dłuższą metę ma katastrofalne skutki dla zdrowia i może skutkować śmiercią z powodu przedawkowania, samobójstwa, czy długotrwałego zniszczenia ciała. Do najbardziej poważnych zdrowotnych konsekwencji należenia od narkotyków zalicza się:

  • intensywne depresje, zaburzenia lękowe, nerwice, psychozy, oraz zaburzenia osobowości;
  • znaczne pogorszenie zdolności umysłowych, takich jak pamięć, koncentracja czy samokontrola;
  • choroby układu sercowo-naczyniowego, w tym zapalenie żył, zaburzenia pracy serca oraz zawały;
  • schorzenia wątroby i nerek;
  • epilepsja;
  • zaburzenia odpornościowe, cyklu menstruacyjnego oraz płodności;
  • zatory i mikrozawały mózgowe;
  • schizofrenia jako jedno z poważniejszych powikłań;
  • sepsa oraz zakażenia takie jak HIV, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie wsierdzia i mózgu, które mogą wynikać z używania niewysterylizowanych igieł.

Leczenie narkomanii

Leczenie uzależnienia od narkotyków jest złożonym, bolesnym i wymagającym procesem, który odbywa się pod ścisłą kontrolą specjalistów i obejmuje trzy główne etapy:

  1. Detoksyfikacja – ma na celu przywrócenie stanu trzeźwości osobie uzależnionej.
  2. Rehabilitacja – skupia się na utrzymaniu trzeźwości oraz nauczaniu strategii radzenia sobie z życiem bez substancji psychoaktywnych.
  3. Leczenie postrehabilitacyjne – wspiera w utrzymaniu długotrwałej abstynencji i zapobiega nawrotom.

Proces terapeutyczny często włącza również wsparcie dla rodziny osoby uzależnionej, co obejmuje terapię współuzależnionych, mającą na celu pomoc bliskim w radzeniu sobie z problemami wynikającymi z uzależnienia.

Modele leczenia narkomanii

  1. Model wspólnotowo-resocjalizacyjny opiera się na idei wspólnoty, w ramach której osoby uzależnione uczą się nawzajem motywować i wspierać w drodze do wyzdrowienia. Wspólnota pomaga również w odbudowie poczucia odpowiedzialności poprzez zaangażowanie w pracę i codzienne obowiązki.
  2. Model medyczny skoncentrowany jest na leczeniu symptomów abstynencyjnych oraz stosowaniu odpowiedniej farmakoterapii. Jest to podejście często wykorzystywane w początkowych fazach leczenia uzależnień, aby złagodzić objawy odstawienia.
  3. Model duchowy koncentruje się na osiąganiu przez pacjenta duchowej harmonii. Zakłada, że u podstaw uzależnienia leży niespełnienie duchowych potrzeb pacjenta, dlatego terapia dąży do głębokiej introspekcji i zaspokojenia tych potrzeb.
  4. Model integralny, będący połączeniem różnych podejść terapeutycznych, jest obecnie najbardziej rozpowszechnionym modelem leczenia narkomanii. Łączy on elementy medyczne, psychologiczne, wspólnotowe i duchowe, zapewniając wszechstronne wsparcie zarówno dla osoby uzależnionej, jak i jej rodziny, co często przekłada się na wysoką skuteczność terapii.

Odwyk narkotykowy – z czego składa się leczenie?

Podstawowe pojęcia w leczeniu narkomanii to terapia uzależnienia od narkotyków i leczenie stacjonarne w ośrodku dla narkomanów, które często poprzedza detoks narkotykowy.

Detoks narkotykowy (inaczej: detoksyfikacja narkotykowa)

– często konieczny wstęp do rozpoczęcia właściwej terapii odwykowej. Polega na odtruciu organizmu uzależnionego z toksyn i farmakologicznym złagodzeniu najcięższych skutków odstawienia narkotyków.

Terapia uzależnień – rodzaje terapii odwykowych

Terapia uzależnień od narkotyków to niezbędny i często skuteczny sposób leczenia narkomanii, który może przyjąć jedną z następujących form:

  1. Terapia substytucyjna – polega na zastosowaniu farmakoterapii z długotrwałym użyciem leków, które minimalizują skutki głodu narkotykowego. Jest to metoda często stosowana w leczeniu uzależnień od heroiny, przy użyciu na przykład metadonu, szczególnie wśród osób z głębokim uzależnieniem.
  2. Terapia ukierunkowana na abstynencję – opiera się wyłącznie na determinacji pacjenta, nie wykorzystuje wspomagania farmaceutycznego. Terapia ta zakłada budowanie przez pacjenta zdrowych nawyków i postaw pod okiem terapeuty, który motywuje i wspiera.
  3. Terapia poznawczo-behawioralna – skupia się na kształtowaniu umiejętności rozpoznawania przez pacjenta sytuacji ryzykownych oraz adekwatnego reagowania w sposób zgodny z zasadami abstynencji. Podczas terapii pacjent uczy się, jak jego zachowania wpływają na emocje i myśli. Terapia ta może być wspomagana lekami i zazwyczaj trwa około roku.
  4. Terapia w modelu Minnesota – podchodzi do pacjenta jak do osoby potrzebującej nie tylko leczenia, ale przede wszystkim opieki, skupiając się na przełamywaniu mechanizmu zaprzeczenia. Jest to podejście o ściśle określonym przebiegu, które może przynieść szybkie efekty.

Wyjście z uzależnienia narkotykowego jest długotrwałym procesem, często trwającym przez całe życie. Nie ogranicza się jedynie do zakończenia cyklu terapii odwykowej, ale może wymagać jej powtórnego stosowania lub ciągłego podtrzymywania motywacji do trzeźwości w przyszłości.

Leczenie stacjonarne:

Leczenie stacjonarne w ośrodku dla narkomanów przebiega inaczej ze względu na różną długość tego procesu u chorych. Wyróżnia się następujące formy leczenia stacjonarnego:

  1. krótkoterminowe – trwa średnio 6-8 tygodni, wykorzystuje psychoterapię i farmakoterapię. Często, zwłaszcza w przypadku osób uzależnionych od twardych narkotyków, okazuje się niewystarczająca i stanowi wstęp do dalszej terapii.
  2. średnioterminowe – składa się z terapii indywidualnej i grupowej i obejmuje około pół roku do 8 miesięcydługoterminowe – przeznaczone głównie dla osób uzależnionych od substancji twardych i tym, dla których średnioterminowa terapia okazała się niewystarczająca i którzy powracają na odwyk;
    • obejmuje około 2 lat;
    • terapia ponownie uczy chorego prawidłowego funkcjonowania w społeczeństwie, dlatego opiera się głównie na pracy grupowej.

Przymusowe leczenie narkomana

Polskie prawo przewiduje ograniczone możliwości przymusowego leczenia narkomanii. Zgodnie z Ustawą o przeciwdziałaniu narkomanii, leczenie przymusowe jest przewidziane głównie dla osób niepełnoletnich (poniżej 18 roku życia, art. 30) oraz dla osób, które popełniły przestępstwo związane z uzależnieniem i których kara została zawieszona (art. 71.1 i 71.2). W takich przypadkach, osoba uzależniona może zostać skierowana do opieki wyznaczonej osoby lub placówki. Jeśli naruszy warunki umowy, może zostać zmuszona do odbycia wyroku. Maksymalny czas trwania przymusowego leczenia to dwa lata, a okres ten może zostać przedłużony, jeśli osoba osiągnie pełnoletność w trakcie terapii. W innych sytuacjach leczenie odbywa się na zasadzie dobrowolności. Istnieje również możliwość zawieszenia postępowania sądowego wobec osób, które popełniły przestępstwa związane z substancjami psychoaktywnymi i zdecydowały się na dobrowolne poddanie się terapii (art. 72.1).

Przymusowe leczenie narkomana w przypadku choroby psychicznej

Niestety częstym skutkiem zażywania narkotyków jest wystąpienie u uzależnionego choroby psychicznej. W takim przypadku postępowanie wobec chorego określa ustawa z dnia 19.08.1994 o ochronie zdrowia psychicznego. Ustawa ta dopuszcza możliwość skierowania chorego na przymusowe badania, a także leczenie w zakładzie psychiatrycznym przez okres maksymalnie 10 dni, jeśli jego zachowanie stwarza zagrożenie dla życia jego lub otoczenia (art. 21).

Czy jestem narkomanem?

Stosowanie każdego rodzaju narkotyków niesie za sobą ryzyko wystąpienia uzależnienia, jednak często trudno jest stwierdzić, czy już przekroczyło się granicę między spożywaniem a uzależnieniem. Jeśli:

  • coraz częściej zwiększasz dawki spożywanych środków psychoaktywnych;
  • kradniesz, oszukujesz, kłamiesz, aby zdobyć narkotyk;
  • nie potrafisz odmówić sobie kolejnej dawki;
  • odczuwasz głód narkotykowy;
  • czujesz, że przyjmujesz narkotyki nie wtedy, kiedy chcesz, ale gdy musisz,

to znak, że utraciłeś kontrolę nad spożywaniem narkotyków i powinieneś niezwłocznie skierować się po pomoc specjalistyczną. Jest to jedyny sposób, aby wyprowadzić swoje życie z powrotem na prostą.

Jak pomóc narkomanowi?

Jeśli jesteś bliską osobą kogoś, kto używa narkotyków lub już jest uzależniony, najważniejsze jest unikanie współuzależnienia. Nie przejmuj odpowiedzialności za ich działania, nie tłumacz ich zachowań ani nie chron przed konsekwencjami. Pozwól im mierzyć się z naturalnymi skutkami swoich czynów, aby zrozumieli konsekwencje uzależnienia. Nie próbuj samodzielnie wyleczyć uzależnionej osoby, gdyż wymaga to profesjonalnej pomocy. Bądź konsekwentny w egzekwowaniu postawionych granic i nie daj się zwieść obietnicom, które mogą być próbą manipulacji.

Pomoc osobie uzależnionej od narkotyków wymaga przede wszystkim zrozumienia, że nie można jej wyleczyć siłami własnymi, a współzależność może tylko pogłębiać problem. Oto kilka sposobów, jak można wesprzeć narkomana, nie wpadając w pułapkę współuzależnienia:

  1. Unikaj chronienia przed konsekwencjami – Nie wyręczaj, nie usprawiedliwiaj i nie chron przed naturalnymi skutkami jego zachowań. Pozwól, aby doświadczył konsekwencji swojego postępowania, co może być bodźcem do zmiany.
  2. Nie próbuj wziąć odpowiedzialności za leczenie – Uzależnienie to choroba, której nie można „wyleczyć” przez miłość czy determinację bliskiej osoby. Leczenie powinno być prowadzone profesjonalnie.
  3. Bądź konsekwentny w swoich działaniach – Jeśli stawiasz warunki lub groźby, ważne jest, abyś był konsekwentny w ich egzekwowaniu. To pokaże, że jesteś poważny w swoich intencjach i nie akceptujesz dalszego używania narkotyków.
  4. Nie ufaj łatwo obietnicom – Osoby uzależnione często obiecują zmianę, aby uniknąć konfrontacji lub konsekwencji. Pamiętaj, że prawdziwa zmiana wymaga czasu i profesjonalnego wsparcia.
  5. Rozważ terapię dla współuzależnionych – Uczestnictwo w terapii współuzależnionych może być niezwykle wartościowe. Dzięki niej dowiesz się, jak efektywnie wspierać osobę uzależnioną, a także jak chronić siebie i swoją rodzinę przed negatywnymi skutkami współuzależnienia.
  6. Zachęcaj do profesjonalnej terapii – Motywowanie osoby uzależnionej do skorzystania z profesjonalnej pomocy jest jednym z najskuteczniejszych sposobów pomocy. Profesjonalne ośrodki oferują kompleksowe podejście do leczenia, które zwiększa szanse na trwałe wyzdrowienie.

Warto również rozważyć terapię dla osób współuzależnionych. Taka terapia pomoże ci zrozumieć mechanizmy uzależnienia, nauczyć się efektywnych strategii radzenia sobie z problemem i ochronić siebie oraz swoją rodzinę przed negatywnymi skutkami uzależnienia bliskiej osoby. Może to również stanowić motywację dla osoby uzależnionej, by podjęła leczenie.

Terapia dla współuzależnionych bliskich narkomana

W Ośrodku Terapii Leczenia Uzależnień Amalfi w Poznaniu oferujemy wsparcie nie tylko osobom uzależnionym, ale także ich rodzinom i bliskim, którzy zmagają się z problemem współuzależnienia. Współuzależnieni często borykają się z poczuciem winy i odpowiedzialności za osobę uzależnioną, próbując kontrolować jej zachowanie i motywować do zmiany, co prowadzi ich do emocjonalnego wyczerpania i rozwoju patologicznych wzorców zachowań. Nasz zespół terapeutów pomaga rodzinom przełamać te niezdrowe schematy, wyjść poza rolę opiekuna osoby uzależnionej i odzyskać kontrolę nad własnym życiem, co jest również efektywnym sposobem na pomoc osobie uzależnionej.

Ośrodek Terapii Leczenia Uzależnień Amalfi – najlepszy ośrodek dla narkomanów w Poznaniu

Jeśli odczuwasz, że Twoje życie zaczyna dominować uzależnienie od narkotyków, które już dawno przestało być jedynie niegroźną rozrywką, nie czekaj, aż sytuacja stanie się krytyczna. Zgłoś się po profesjonalną pomoc do Ośrodka Terapii Leczenia Uzależnień Amalfi w Poznaniu, gdzie oferujemy nie tylko wsparcie i opiekę na najwyższym poziomie, ale także szereg korzyści płynących z naszej terapii.

Korzyści z terapii w Ośrodku Amalfi:

  1. Całodobowa opieka medyczna i psychologiczna – Nasz zespół specjalistów jest dostępny 24 godziny na dobę, aby zapewnić bezpieczeństwo i wsparcie na każdym etapie leczenia.
  2. Indywidualne podejście do pacjenta – Każdy plan terapii jest dostosowany do indywidualnych potrzeb i historii uzależnienia pacjenta, co zwiększa skuteczność leczenia.
  3. Grupy wsparcia i terapia wspólnotowa – Współpraca z innymi osobami, które zmagały się z podobnymi problemami, buduje poczucie wspólnoty i zrozumienia, co jest kluczowe dla trwałej zdrowej zmiany.
  4. Nowoczesne metody leczenia – Stosujemy najnowsze, sprawdzone metody terapeutyczne, w tym terapię poznawczo-behawioralną, które pomagają w przełamywaniu nałogowych zachowań i budowaniu zdrowych nawyków.
  5. Wsparcie dla rodzin – Oferujemy terapię i wsparcie dla bliskich, co pomaga w lepszym zrozumieniu problematyki uzależnienia i przeciwdziałaniu współuzależnieniu.

Nasz ośrodek znajduje się w sercu Wielkopolski, co sprawia, że jest łatwo dostępny z różnych części regionu. Zapraszamy do skorzystania z naszych usług, niezależnie od tego, na jakim etapie jest Twoje uzależnienie. Zadzwoń na nasz całodobowy numer telefonu i zacznij swoją drogę do zdrowia już dziś. Razem możemy pracować nad tym, aby uzależnienie stało się częścią Twojej przeszłości, a nie przyszłości.

Scroll to Top